Als je een stukje Luik mee wilt nemen ...
Voor iedereen die een stukje Luik wil meenemen, hebben de kunstenaars Schälling | Enderle* een medaillon ontworpen dat een detail weergeeft van het kapiteel van een pilaar (circa 1180) in de voormalige Sint-Lambertuskathedraal in Luik.
Waarom wordt Luik “DE VURIGE STAD” genoemd?
La Cité ardente' is de naam die Henry Carton de Wiart aan Luik gaf om “de stad zelf, met haar impulsen en afstotingen, haar driften, zwijmingen en vurigheden” weer te geven.
Enkele weken na de publicatie van deze historische roman in Parijs, gebruikte de toekomstige Koning Albert 1 dezelfde uitdrukking om de stad te beschrijven bij de inhuldiging van de Wereldtentoonstelling in Luik op 26 april 1905: “de vurige stad waarvan de inwoners de onvermoeibare voortzetters zijn van een verleden van hard werken en eeuwenoude moed”.
Luik wordt vanaf dan de 'Cité ardente', net zoals Parijs de 'Ville lumière' wordt.
De gebeurtenissen in de roman zijn echt: de inname van Dinant in 1466, de Slag bij Brusthem in 1467, de 600 Franchimontois in 1468. De personages zijn echt: Compagnons de la Verte Tente,, Guillaume de Berlo, Raes de Heers, Vincent de Bueren …
De friesje van Karl Wilhelm Diefenbach
Het friesje dat langs de gangen en het trappenhuis loopt, intrigeert mijn bezoekers. Ze heeft een grappig klein verhaal dat ik je hieronder vertel.
Toen ik deze ruimte voor het eerst wilde inrichten, ontdekte ik dat de afstand tussen de houten lijsten (15 cm) niet overeenkomt met de standaardafmetingen van de behangfriezen. Dus besloot ik om er “mijn poot” in te doen. De eerste versie was een klimoppad.
Na een paar jaar, moe van klimop, werd de tweede versie geïnspireerd door het decor van een lampenkap die op een dag op een rommelmarkt werd ontdekt. Het bedekt altijd de lamp op de eerste verdieping.
