La Cité ardente' is de naam die Henry Carton de Wiart aan Luik gaf om “de stad zelf, met haar impulsen en afstotingen, haar driften, zwijmingen en vurigheden” weer te geven.
Enkele weken na de publicatie van deze historische roman in Parijs, gebruikte de toekomstige Koning Albert 1 dezelfde uitdrukking om de stad te beschrijven bij de inhuldiging van de Wereldtentoonstelling in Luik op 26 april 1905: “de vurige stad waarvan de inwoners de onvermoeibare voortzetters zijn van een verleden van hard werken en eeuwenoude moed”.
Luik wordt vanaf dan de 'Cité ardente', net zoals Parijs de 'Ville lumière' wordt.